Bosh sahifaga
Tasodifiy maqola:
tushdi. Laylo birinchi marta erkakning tanasini shunday ochiq ko'rdi. Uning ko'zlari kengaydi, nafasi tiqilib qoldi. U Asbobni ko'rdi — qattiq, katta, sovuqda ham qizib turgan. Laylo qo'rqdi, lekin ayni paytda qiziqqan ham edi. Ichida ikki xil his kurashardi — qochish istagi va qolish ishtiyoqi.
Botir uning qo'lini oldi va ehtiyotkor yo'naltirdi. Laylo qo'lini cho'zdi va asbobga tegdi — u issiq edi, sovuqdan emas, balki ehtirosdan qizigan. U qo'lini tortmoqchi bo'ldi, lekin Botir uni ushlab turdi, qizga o'rganishga vaqt berdi.
— Qo'rqma, — pichirladi u. — Men ehtiyotkor bo'laman...
Botir Layloni shimini tizzalarigacha yechib, uni butaga suyanishga majbur qildi. Qiz orqaga suyandi, qo'llari bilan tizzalarini ortidan ushlab turdi. Qor uning nozik joylariga tegdi — sovuq oq parchalari yalang'och teriga qo'ndi va darhol erib ketdi. Laylo ichkarida bir-biriga qarama-qarshi his-tuyg'ularni his qildi — sovuq va issiq, qo'rquv va zavq, tanish va notanish.
U Botirning qo'llari o'z oyoqlarini ochayotganini his qildi. Sovuq havo sonlari orasiga tegdi va Laylo titrab ketdi. Lekin u azosining nam ekanini angladi — bu his shunchalik intensiv, shunchalik kuchli edi. Tanasi o'zini tayyorlagan, istakni his qilgan, javob bergan edi.
Botir tiz cho'kdi va bir muddat, Layloning oppoq ayollik azoyini zavqlanib kuzatdi. Keyin shartga ko‘ra, tizzalarini nari itardi. Uning orqa teshigi yaqqol ko‘rinidi. Botir yana bir bir atrofga qarab olarkan, yuzini pastga egib tufladi. Yopishqoq tufuk, ariqcha ustini agat olib, pastga qarab oqtib tushdi. Botir hayajonlanib turgan Layloga qaragancha, barmog‘ tekazdi. Teshikni kirish qismida yengil, ehtiyotkor aylana hosil qilib, mushaklarni bo‘shashtrishga harakat qildi. Qiz boshini orqaga tashladi, og'zidan beixtiyor tovush chiqdi. Barmoq uzoq aylantirib, o'rganib chiqdi, so'ng ichkariga kirib ketdi. Laylo oyoqlarini qimirlatdi, tanasi tebranib ketdi. Bu his juda yangi, juda kuchli edi.
Botir bir necha daqiqa davom etib, barmoqqa o‘rganish hosli bo‘lganidan so'ng o'rnidan turdi. Uning yuzi hislaridan qizargan edi. U hayajonli lablari bilan qizni o'pdi. Laylo o'zgacha tuyg‘ularni uning titroq lablarida sezdi. Botirning ham o‘zdan kam bo‘lmagan hayajonda ekanligini angladi.
— Tayyor bo'lding, — pichirladi Botir.
Uning ohanggida bu savol emas, balki bayonotdek eshitildi.
Laylo chuqur nafas oldi. Bosh irgab javob berdi. Ha endi u tayyor. Tanasi tayyor. Qalbi tayyor.
Botir asbobini yaqinlashtirdi. Laylo nafasini ushlab turdi, mushaklari tarang bo'ldi. Keyin u kirib keldi — juda sekin, juda ehtiyotkor. Laylo og'riqni his qildi — o'tkir, keskin, kutilmagan. U lablarini tishladi, tovush chiqarmaslikka harakat qildi.
Botir to'xtadi, harakat qilmadi, qizga moslashishga vaqt berdi. Laylo nafas oldi, tanasini bo'shashtirdi. Og'riq asta-sekin so'ndi va uning o'rniga boshqa his paydo bo'ldi. Yug‘on ichak ichidagi to'liqlik, birlik, yaqinlik.
— Davom etaymi? — pichirladi Botir.
— Ha, — javob qildi Laylo, ovozi
Botir uning qo'lini oldi va ehtiyotkor yo'naltirdi. Laylo qo'lini cho'zdi va asbobga tegdi — u issiq edi, sovuqdan emas, balki ehtirosdan qizigan. U qo'lini tortmoqchi bo'ldi, lekin Botir uni ushlab turdi, qizga o'rganishga vaqt berdi.
— Qo'rqma, — pichirladi u. — Men ehtiyotkor bo'laman...
Botir Layloni shimini tizzalarigacha yechib, uni butaga suyanishga majbur qildi. Qiz orqaga suyandi, qo'llari bilan tizzalarini ortidan ushlab turdi. Qor uning nozik joylariga tegdi — sovuq oq parchalari yalang'och teriga qo'ndi va darhol erib ketdi. Laylo ichkarida bir-biriga qarama-qarshi his-tuyg'ularni his qildi — sovuq va issiq, qo'rquv va zavq, tanish va notanish.
U Botirning qo'llari o'z oyoqlarini ochayotganini his qildi. Sovuq havo sonlari orasiga tegdi va Laylo titrab ketdi. Lekin u azosining nam ekanini angladi — bu his shunchalik intensiv, shunchalik kuchli edi. Tanasi o'zini tayyorlagan, istakni his qilgan, javob bergan edi.
Botir tiz cho'kdi va bir muddat, Layloning oppoq ayollik azoyini zavqlanib kuzatdi. Keyin shartga ko‘ra, tizzalarini nari itardi. Uning orqa teshigi yaqqol ko‘rinidi. Botir yana bir bir atrofga qarab olarkan, yuzini pastga egib tufladi. Yopishqoq tufuk, ariqcha ustini agat olib, pastga qarab oqtib tushdi. Botir hayajonlanib turgan Layloga qaragancha, barmog‘ tekazdi. Teshikni kirish qismida yengil, ehtiyotkor aylana hosil qilib, mushaklarni bo‘shashtrishga harakat qildi. Qiz boshini orqaga tashladi, og'zidan beixtiyor tovush chiqdi. Barmoq uzoq aylantirib, o'rganib chiqdi, so'ng ichkariga kirib ketdi. Laylo oyoqlarini qimirlatdi, tanasi tebranib ketdi. Bu his juda yangi, juda kuchli edi.
Botir bir necha daqiqa davom etib, barmoqqa o‘rganish hosli bo‘lganidan so'ng o'rnidan turdi. Uning yuzi hislaridan qizargan edi. U hayajonli lablari bilan qizni o'pdi. Laylo o'zgacha tuyg‘ularni uning titroq lablarida sezdi. Botirning ham o‘zdan kam bo‘lmagan hayajonda ekanligini angladi.
— Tayyor bo'lding, — pichirladi Botir.
Uning ohanggida bu savol emas, balki bayonotdek eshitildi.
Laylo chuqur nafas oldi. Bosh irgab javob berdi. Ha endi u tayyor. Tanasi tayyor. Qalbi tayyor.
Botir asbobini yaqinlashtirdi. Laylo nafasini ushlab turdi, mushaklari tarang bo'ldi. Keyin u kirib keldi — juda sekin, juda ehtiyotkor. Laylo og'riqni his qildi — o'tkir, keskin, kutilmagan. U lablarini tishladi, tovush chiqarmaslikka harakat qildi.
Botir to'xtadi, harakat qilmadi, qizga moslashishga vaqt berdi. Laylo nafas oldi, tanasini bo'shashtirdi. Og'riq asta-sekin so'ndi va uning o'rniga boshqa his paydo bo'ldi. Yug‘on ichak ichidagi to'liqlik, birlik, yaqinlik.
— Davom etaymi? — pichirladi Botir.
— Ha, — javob qildi Laylo, ovozi
РЕКЛАМА
0 / 6
