Bosh sahifaga
Tasodifiy maqola:
Paynetchi juvon 2 qism
| Tags: | uzbek seks | uz seks | izbekcha seks videolar |
| Qo'shdi: | admin (Bugun, 00:52) |
| Reyting: |  (0) |
| O'qilgan: | 6 |
| Fikrlar: | 0 |
men, biroz qizarib.
U kuldi — ochiq, samimiy kuldi.
— Yolg'onchi jiyan, — dedi u. — Lekin rahmat. O'tiring, choy ichib olamiz!
Biz do'kon orqa tomonida o'tirdik. U choy quydi, men esa atrofga ko'z yugurtirdim. Hammasi oddiy, lekin toza va tartibli edi.
— Jiyan, men sizdan bir narsa so‘rashim kerak, — dedi birdan, ovozi paslatib.
— Nima, opa?
— Men... men sizga yoqdim shekilli, to'g'rimi? — so'radi u, to'g'ridan-to'g'ri ko'zlarimga qarab.
Men hayratda qoldim. Bu qanday ochiqlik! Yoki shaharlik qizlar shunday bo‘ladimi?
— Men... ha, opa. Lekin qanday qilib, bildiz...
— Ko'zlaringizdan, jiyan. Ko'zlar yolg'on gapirmaydi, — dedi u, yana tabassum qilib. — Va men ham sizga... qiziqaman.
Yuragim tez ura boshladi. Bu qanday bo'lishi mumkin? Biz hozirgina tanishdik! Yoki u meni shunday dovdratib, ustimdan kulyaptimi?!
— Lekin opa, biz...
— Bilaman, jiyan. Men turmushdan ajratilganman. Yolg'izman. Va... ochig'ini aytsam, men bazida erkaklar bilan... munosabatlarda bo'laman. Pul uchun.
Men jim qoldim. Bu ochiq e'tirof meni lol qoldirdi.
— Jiyan, uyalmasdan gapiryapman, chunki men sizga ishonaman. Ko'zlaringizda yaxshilik bor, — davom etdi u. — Agar siz... agar siz meni xohlasangiz, men tayyorman. Lekin tushungan bo'lsangiz, hamma narsa pulga, bog‘liq.
Men chuqur nafas oldim, uni gaplari meni rostakam esankiratib tashlagandi. Ko‘zlariga qarayman, nahotki shunday chiroyli ayol foxisha bo‘lsaya. Ko‘nglimni g‘alati tuyg‘u ezadi.
— Opa, men... men sizni xohlayman. Lekin pul haqida...— dedim shivirlab.
— Kerak emas, jiyan. Birinchi marta — bepul. Chunki men sizni xohlayman, — dedi u, ko'zlari charaqlab pichirlarkan, yuzimni mayin silab qo‘ydi.
Nafasim bo‘g‘zimga tiqilib, bazo‘r gapirdim:
— Hazillashyapsiz to‘g‘rimi?
— Yo‘q, jiyan... menga yosh yigitlar yoqadi...
U bu kabi faxsh jumlalarni oddiy so‘zlashi, meni shubha chog‘iga uloqtrdi. Lekin hayotimdagi ilk ayol bilan bo‘lish imkonyati, jasurroq bo‘lishga undardi. Biz bir-birimizga talaygina fursat qarab qoldik.
— Qachon? — so'radim men.
— Bugun. Lekin tushlikdan keyin. Tushlikni birga qilamiz, keyin... keyin uyimga boramiz.
Men rozi bo‘ldim.
***
Biz yaqin-atrofdagi oshxonaga bordik. Oddiy joy — plastik stollar, stullar. Lekin ovqat mazali edi. Men osh buyurdim, Nigora esa lag'mon.
— Jiyan, siz necha yoshdasiz? — so'radi u, ovqat yeb o'tirib.
— O‘n to'rt, opa.
— Voy... Shunchalik yoshmisiz jiyan, men sizni o‘n olti, yetti deb o‘ylabman, — dedi u, tabassum qilib.
Fikridan qaytarmikan deb o‘yladim, ammo u bunga to‘xtalib o‘tirmay so‘zlashda davom etdi.
— Men yigirma sakkiz yoshdaman.
— Siz esa yosh ko‘rinasiz... Yuzlariz va tabassumiz menga Sevinch Mo‘minovani eslatib yubordi, biroq o‘ylashimcha siz ancha chiroyli, ham quvnoqroqsiz, opa.
— Uuuu... — u xursand bo‘lib, jilmaydi, — Hushomadni bopladiz.
Biz gaplashdik — hayot haqida, orzular haqida. Nigora menga o'z hayotidan so'zlab berdi. U yosh paytda oilasini yo'qotgan,
U kuldi — ochiq, samimiy kuldi.
— Yolg'onchi jiyan, — dedi u. — Lekin rahmat. O'tiring, choy ichib olamiz!
Biz do'kon orqa tomonida o'tirdik. U choy quydi, men esa atrofga ko'z yugurtirdim. Hammasi oddiy, lekin toza va tartibli edi.
— Jiyan, men sizdan bir narsa so‘rashim kerak, — dedi birdan, ovozi paslatib.
— Nima, opa?
— Men... men sizga yoqdim shekilli, to'g'rimi? — so'radi u, to'g'ridan-to'g'ri ko'zlarimga qarab.
Men hayratda qoldim. Bu qanday ochiqlik! Yoki shaharlik qizlar shunday bo‘ladimi?
— Men... ha, opa. Lekin qanday qilib, bildiz...
— Ko'zlaringizdan, jiyan. Ko'zlar yolg'on gapirmaydi, — dedi u, yana tabassum qilib. — Va men ham sizga... qiziqaman.
Yuragim tez ura boshladi. Bu qanday bo'lishi mumkin? Biz hozirgina tanishdik! Yoki u meni shunday dovdratib, ustimdan kulyaptimi?!
— Lekin opa, biz...
— Bilaman, jiyan. Men turmushdan ajratilganman. Yolg'izman. Va... ochig'ini aytsam, men bazida erkaklar bilan... munosabatlarda bo'laman. Pul uchun.
Men jim qoldim. Bu ochiq e'tirof meni lol qoldirdi.
— Jiyan, uyalmasdan gapiryapman, chunki men sizga ishonaman. Ko'zlaringizda yaxshilik bor, — davom etdi u. — Agar siz... agar siz meni xohlasangiz, men tayyorman. Lekin tushungan bo'lsangiz, hamma narsa pulga, bog‘liq.
Men chuqur nafas oldim, uni gaplari meni rostakam esankiratib tashlagandi. Ko‘zlariga qarayman, nahotki shunday chiroyli ayol foxisha bo‘lsaya. Ko‘nglimni g‘alati tuyg‘u ezadi.
— Opa, men... men sizni xohlayman. Lekin pul haqida...— dedim shivirlab.
— Kerak emas, jiyan. Birinchi marta — bepul. Chunki men sizni xohlayman, — dedi u, ko'zlari charaqlab pichirlarkan, yuzimni mayin silab qo‘ydi.
Nafasim bo‘g‘zimga tiqilib, bazo‘r gapirdim:
— Hazillashyapsiz to‘g‘rimi?
— Yo‘q, jiyan... menga yosh yigitlar yoqadi...
U bu kabi faxsh jumlalarni oddiy so‘zlashi, meni shubha chog‘iga uloqtrdi. Lekin hayotimdagi ilk ayol bilan bo‘lish imkonyati, jasurroq bo‘lishga undardi. Biz bir-birimizga talaygina fursat qarab qoldik.
— Qachon? — so'radim men.
— Bugun. Lekin tushlikdan keyin. Tushlikni birga qilamiz, keyin... keyin uyimga boramiz.
Men rozi bo‘ldim.
***
Biz yaqin-atrofdagi oshxonaga bordik. Oddiy joy — plastik stollar, stullar. Lekin ovqat mazali edi. Men osh buyurdim, Nigora esa lag'mon.
— Jiyan, siz necha yoshdasiz? — so'radi u, ovqat yeb o'tirib.
— O‘n to'rt, opa.
— Voy... Shunchalik yoshmisiz jiyan, men sizni o‘n olti, yetti deb o‘ylabman, — dedi u, tabassum qilib.
Fikridan qaytarmikan deb o‘yladim, ammo u bunga to‘xtalib o‘tirmay so‘zlashda davom etdi.
— Men yigirma sakkiz yoshdaman.
— Siz esa yosh ko‘rinasiz... Yuzlariz va tabassumiz menga Sevinch Mo‘minovani eslatib yubordi, biroq o‘ylashimcha siz ancha chiroyli, ham quvnoqroqsiz, opa.
— Uuuu... — u xursand bo‘lib, jilmaydi, — Hushomadni bopladiz.
Biz gaplashdik — hayot haqida, orzular haqida. Nigora menga o'z hayotidan so'zlab berdi. U yosh paytda oilasini yo'qotgan,
РЕКЛАМА
0 / 11
